een gymtas

Lene is al weer een dik half jaar naar de 'basisschool' (uitspreken met een hoop slissende ssss-en) en nu is ook Bart vandaag al weer 4 jaar geworden en kan ook hij naar de grote school. 
Bart is niet zo'n stoere, hij moet altijd heel erg aan vreemde dingen wennen.....
En dus waren de eerste proefdagen waarop hij kennis kon gaan maken met de school, de juffen en de nieuwe kinderen, ook niet echt gemakkelijk voor meneer. 
Huilen !! En niet vijf minuten maar gerust twee uur...... heel zielig huilen....
Ook zijn moeder (die precies zo was :-)) werd er helemaal verdrietig van en had niet haar beste dagen. 
Toch zal het wennen. Ook voor Bart. Vandaag vierden we zijn verjaardag, kwam het onderwerp 'de nieuwe school' uiteraard ter sprake en vertrouwde Lene hem toe dat zij het ook heel lang spannend vond, "maar nu is het heel erg leuk hoor Bart!". 

Voor de nieuwe school is er een gymtas nodig en dus: 

even een rokje

Nu er twee nieuwe kleinkinderen aankomen willen we rond de geboorte van die twee niet te ver van huis zijn, we zouden nog eens nodig kunnen zijn........ 

En dus gingen we nu al even, een dikke week naar Toscane. De weerberichten waren ronduit geweldig en bij het overpeinzen wat er mee moest, kwam ik tot de conclusie dat een 'flodderrokje' toch echt ook nog wenselijk zou zijn.


Waar ik vooral bij Jo Chapeau het een na het andere moois zie langskomen en het gevoel van 'ik moet toch ook werkelijk eens wat vaker achter de naaimachine' al heel lang sluimert, was de keuze snel gemaakt. 








Met een vriendin een lapje (eigenlijk twee) gekocht, echt een gemakkelijke soort, die niet geweldig kreukelt. Hij moest mee in de koffer kunnen en daar aangekomen diende ik er niet als een gekreukelde krant uit te zien....

Het is gelukt, erg leuk om dat weer eens te doen.

Het smaakt naar meer. Inmiddels is er al een tweede variant gemaakt en bleek ik nog wat lapjes in de lappenmand te hebben liggen die toch ook de moeite van een rok of jurkje waard zijn.

Zo fijn, veel vrije tijd. 

Toscane overigens was natuurlijk geweldig. Ik toon twee sfeerfoto's.

een feestjurk

Lene viert haar 'feesten' nog vol overgave: er horen slingers bij en uiteraard taart en cadeautjes, maar ook een feestjurk.

Dus voor de verjaardag van Kasper moest er toch ook werkelijk..... een nieuwe feestjurk, de oude hoorde bij een eerder feestje. De logica van kinderen is echt geweldig.

Marjolein koos een lapje, liet het Lene goedkeuren, want o o o dat is me een madammeke, en vroeg vervolgens Oma om het zaakje te klaren.




Om niet in een eerdere valkuil te belanden werd alles beter voorbereid en kon er in ieder geval wat maat betreft niets meer mis gaan.

Hij is af. Ik beloof u nog een foto mét de kleindochter erin, maar voor nu alvast....
En nu maar hopen dat ze hem mooi vindt!!

slingers

Bij de geboorte van Lene, en ook bij de geboorte van Bart, maakte ik als kraamcadeautje een slinger. Die kan jaren mee en was bedoeld als cadeautje eigenlijk voor het gezin. Maar bij de verjaardagen die volgden was één slinger toch wel wat weinig en dus ontstond het idee dat ik voor élk kleinkind eigenlijk een slinger zou moeten maken, dan konden allebei de slingers worden opgehangen en 'toonde' het wat meer.






Op 16 april wordt kleine Kasper al weer twee en dus heb ik mij de afgelopen weken met zijn slinger bezig gehouden. Vriendinnen werd gevraagd hun lapjesmand eens te bekijken of daar restjes in zaten die in de slinger mochten. Ook Kaspers moeder leverde natuurlijk materiaal (een overhemd van zijn vader, restjes van rokjes van zijn zus, restjes van eerder door Marjolein gemaakte kraamcadeautjes).







Het leukst is een slinger met veel kleurtjes en veel afwisseling. Er zitten zúlke schattige stofjes bij.









Hij is af en kan op tijd worden afgeleverd. Zondag a.s. wordt zijn verjaardag gevierd.

Ik kan voort aan de slingers voor kleinkind nummer 4 bij Marjolein én kleinkind nummer 5 bij Lenneke.
Beide dochters zwanger, wat een feest !!!!

in bedrijf

Het afgelopen weekend was de hele familie bij elkaar in het huisje-aan-zee en dus kon ook het kleine huisje worden gebruikt. De kleintjes waren dól enthousiast en daarom (op verzoek) maar wat foto's:

Kasper had nog wat moeite met het vinden van de deur en gebruikte dus geregeld het raam om binnen te komen. Heel goed bedacht was ook dat aan de onderkant géén bandjes zaten om het huis aan zijn geraamte vast te binden; ook dat was véél gemakkelijker met het naar binnen gaan. 
Kortom: een doorslaand succes. Ik wacht op de vraag of ze er ook écht eens in mogen slapen.

grondige renovatie

het zijaanzicht

Bij de opruiming van de zolder al weer een paar maanden geleden vond ik ook het speelhuis van onze dochters. Dat huisje bestaat is ongeveer 1 bij 1,5 meter en ook zo iets hoog. Je kunt er als kleine purk dus best in zitten. 
Ook onze dochters hebben er heel wat dagen in doorgebracht, op regenachtige dagen zette ik het ding ook rustig midden in de kamer op.
Het had plastic muren en dak en dat was vies, hard geworden, stonk een beetje en vertoonde ook al een forse scheur, maar het staketsel was natuurlijk nog prima. 


Op naar Ikea waar voor geen geld geweldige stof werd gekocht en aan de slag.
Dat viel nog wel behoorlijk tegen. Het is toch een lijvig project én het moest erg leuk én met verschillende vlakken én een markiesje én gordijntjes.... Ik had het mijzelf niet echt gemakkelijk gemaakt.
Maar nu is het dan af.

deur dicht

deur open

En let op, nu krijgen we natuurlijk een geweldige zomer en kunnen de kleine banjers in,om en met het huisje heerlijk spelen. Ben zo benieuwd naar hun gezichtjes...








PS.
waarom gaan die foto's soms toch 'wandelen' in een bericht? 

een nieuwe werklap

Eerder maakte ik voor vier quiltvriendinnen een werklap naar het model dat ik van mijn oudere vriendin Guus had. Ik bleef zelf de lap van Guus gebruiken maar die werd langzamerhand zo oud, zo dun, dat dat toch echt moest veranderen. En dus maakte ik ook voor mijzelf een nieuwe werklap. Zo leuk om te doen. 

Een klein borduurtje, wat lintjes uit de voorraad, een half laken dat ook nog ergens lag, klaar. Helemaal leuk en echt geweldig handig. 

opgelapt

Kleinzoon Bart van 1,5 jaar loopt sinds een aantal weken los, nog wel een beetje als een pinguin (met de buik naar voren en de voeten een beetje dwars neerzettend) maar hij loopt. Toch wordt nog regelmatig gebruik gemaakt van de eerdere manier van verplaatsen: op zijn knieën. Dat gaat namelijk nog stúkken sneller.

En dus hebben zijn broeken erg veel te lijden. Hij vliegt overal overheen, neemt de drempels net zo gemakkelijk, waarom zou je daar nu je knieën overheen proberen te zetten en ook de rails van de schuifdeuren is geen enkel probleem. Menige broek kan dat niet lang hebben en toch kosten die kleertjes een behoorlijke duit.

"Mam, kun jij er een lap op zetten?" was de vraag van onze jongste dochter. En natuurlijk kan ik dat, dus hier getoond de broek vóór en de broek ná. Zo kan hij toch echt nog wel even mee? 

voor Marie

Bij mijn collega Marijn is Marie geboren, nét, we hebben haar nog niet anders dan op de foto gezien. Daarop lijkt het al meteen een supermoppie, echt een lekkere mollige mooie baby.


Heerlijk vind ik het om aan zo'n klein mensje een zelfgemaakt kado te geven en waar ik voor Lene en Bart een meer dan schattig babyjasje maakte, was ook dat nu het eerste waaraan ik dacht. De wol besteld (Phil Douce van Phildar), helemaal geen wol maar een wollige heel erg zachte bubbelige draad, en hup aan de slag. 



Pennen nummer 5, dat schiet lekker op en ook Marjolein hielp mee. We hebben dezelfde hand van breien dus dat scheelt. Het was zó klaar.














Marjolein wilde er een erg mooie 'verpakking' omheen maken en ook die had ze zó voor elkaar.

Nu maar hopen dat Marijn én Marie er blij mee zijn. We zijn wel in het thema gebleven: Marijn heeft een wand in het kamertje van Marie met paddenstoeltjesbehang beplakt. 

2 al weer

Vandaag is Lene jarig en al weer twee jaar geworden! Wat gaat de tijd toch snel. Ze wordt al een echte dame en een enorme wijsneus, kletst je de oren van het hoofd en weet steeds meer en beter waar Abraham de mosterd haalt...

Ze gaat de deur niet uit zonder de door haar moeder gemaakte tas mét daarin de zonnebril, een opschrijfboekje én haar mobiele telefoon (natuurlijk nog niet een die met de rest van de wereld communiceert...). Een ding met hengsels wordt sowieso erg gewaardeerd. "Daar heeft een mens wat aan, daar kan wat in" lijkt ze te denken.




Op zolder (dat is dan weer fijn van een groot huis) stond nog de reismand van de pop van haar moeder en dus was het idee voor haar verjaardag snel klaar.
Ik verving de bekleding van de mand want die had zijn beste tijd gehad. 
De foto is niet een van mijn beste, maar u hebt een idee toch? 

Ze heeft de mand nog niet op waarde kunnen schatten; er waren zó veel mensen en zó veel kado's..... het was wat veel allemaal. 

een nieuwe muts

Nee, Jo, niet zo een. Mutsen/hoeden maken blijft een vak waaraan ik mij niet gaan wagen. 
Jij blijft (om met Marjolein te spreken) onze huisleverancier :-0
Maar een theemuts, dat dan weer wel. In de nieuwe keuken waarover ik al eerder meldde stak de oude theemuts af als een vlag op een modderschuit, maar dan andersom als jullie mij nog kunnen volgen. Hij was redelijk oud, behoorlijk versleten en ook werkelijk niet meer mooi.








Er moest een nieuwe komen want ik ben een échte theedrinker in die zin dat ik altijd een pot zet, die dus ook moet worden warm gehouden. 







Het is toch nog een hoop gepriegel zo'n ding, maar ik vind wél dat hij mooi is geworden. Een theemuts met stolpplooi, geestig toch?

kerstswap

Vorig jaar om deze tijd zag ik op de diverse (vaak Vlaamse) blogs verschillende 'swaps' langs komen. Bij een swap is het de bedoeling dat je voor een wildvreemd iemand een klein presentje maakt en dat jij, van ook een wildvreemde, een cadeautje terug krijgt. 

Iets kleins, handgemaakts, gebreid, gehaakt, gequilt, dat maakt allemaal niet uit. Ik vond het een erg leuk idee en nam mij voor volgend jaar beter op te letten en mij ook eens in te schrijven. 

Maar ik hoefde niet op te letten: mijn zus is beter, sneller in die dingen en trof het bericht op de blog van Valerie (ook een Vlaamse). Overleg ook met de andere zus en we hebben ons alledrie opgegeven. 

En zie wat het is geworden. Ik borduurde kerststerren op een theedoek en ik maakte een kerstzakje met daarin wat kleine presentjes: kleine cupcake-vormpjes en koekkruiden en natuurlijk het recept voor klassieke mini-amandelcakejes. 
Een kaartje erbij, mooi ingepakt en nu is het op de post. 
Ben héél benieuwd wat mijn 'swapmaatje' er van vindt.

ipadhoes

Enige tijd geleden maakte ik een hoesje voor de e-reader en had toen al zin er ook een voor de i-pad te maken. Niet alleen omdat het handig is (we gaan toch regelmatig van hot naar her en het ding moet dan nauurlijk mee), maar ook omdat het zo'n enorm gezellig werkje is. 

Ondanks de geweldige beschrijving van Peachy is het toch altijd weer even denkwerk, omdat ik én ook nog een paspel om die klep wil én mijn 'kenmerk' er op wil flocken én een inkeping in de hoes wil om beter de pad uit de hoes te kunnen halen. 

Ik heb bij die i-pad een super pennetje gekregen van mijn man en ook daarvoor maakte ik een vakje.

Ik ga eens even nadenken wat ik nog meer van hoes kan voorzien...

oppimpen

Saai en dun zijn de meeste pannelappen die je kunt kopen. En eigenlijk moet iemand die een beetje handig is dat soort dingen natuurlijk gewoon zelf maken. Maar dat is nou niet het meest uitdagende werkje en dus wordt dat maar steeds uitgesteld door mij. 


Ik heb de tussenoplossing gevonden: pimpen van een paar lappen van de Hema. Daar hadden ze wel een gezellige kleur en op die manier hoefde ik de basis niet helemaal zelf te maken. Meteen ook wat extra vulling ertussen, klaar.

Oké, ik geef meteen toe dat er op dit blog wel mooiere dingen langs komen (:)), maar toch, misschien om anderen op een idee te brengen?

nieuw 'ding'

Al vaak heb ik er naar gekeken en vaak ook gedacht: zal ik wel, zal ik niet? 
Nergens voor nodig natuurlijk, nieuwerwetsigheid, luxe, onzin. 
Maar nu was ik opeens 'om'. Ook door enthousiaste verhalen van vriendinnen; ook doordat ik op mijn kletsnatte vakantie-adres natuurlijk opeens zonder boek zat; ook omdat het super leuk is en nú met fikse korting.
Ik heb hem dus aangeschaft: een e-reader! En hij is zo geweldig, zo heerlijk klein, weegt bijna niets, kan een container aan boeken bevatten en leest fantastisch. Ik kan het iedereen aanraden. Nu moeten alleen die e-books ook nog eens wat goedkoper worden. 

Om het ding heen zit bij aankoop geen hoesje. Dat kan voor (te veel) geld erbij gekocht worden en dát vertik ik dan toch.
Dacht aan Elisanna die de ene hoes na de andere maakt en allemaal even mooi....
Dat ga ik ook doen. De handleiding erbij die zij had aangeraden en aan de slag. 

Het was nog niet eenvoudig, ook omdat ik het mijzelf niet gemakkelijker heb gemaakt, door én die paspelband er toch echt omheen te willen, een mooie insteek te maken, die ik eerder bij haar had gezien én mijn 'beeldmerk' op de omslag. De apestaart was al lang voordat die door het world wide web werd ingevoerd mijn paraaf. 
Ook dat was nog wel een dingetje, maar met hulp van de oudste dochter, is dat mooi gelukt. 

Ben er geweldig blij mee en vind het buitengewoon goed gelukt. 
Denk dat er nóg een moet worden gemaakt, voor mijn i-pad....

een werklap

Van Guus kreeg ik haar werklap, dat is een stuk katoen, voorzien van een naamplaatje dat werd geborduurd en een viertal banden/linten om het geheel te kunnen oprollen met daarin het handwerkje waar je mee bezig bent op dat moment. 
Zij borduurde dat toen ze in de eerste klas zat, als zesjarige dus. Kom daar nog eens om.
Hij is veel gebruikt, flinterdun en de banden zijn wat gerafeld aan de uiteinden. 

Ik heb hem even in gebruik genomen maar een nieuwe maken is geen gek idee.



Mijn quiltvriendinnen en ik hebben vaak zo'n lap nodig om bijvoorbeeld een beginnend werk even ergens op vast te maken om de volgorde van de verschillende delen niet te vergeten of om de kleuren tegen elkaar af te zetten.

Het leek me een leuk idee om er voor allemaal een te maken. Gelukkig zijn we maar met z'n vijven, dat maakte het een overzichtelijke klus. 





Vandaag hebben we weer onze maandelijkse bijeenkomst en ik ben zeer benieuwd of de dames er blij mee zijn. (dit bericht verschijnt pas als we bij elkaar zitten). Het was in ieder geval erg leuk om te doen. 

De nieuwe voor mij laat nog even op zich wachten, eerst even weer wat andere projecten. 

de inhoud van de mand

Een kraammand voor een tweede kindje is toch anders dan de eerste want veel is al aanwezig. Een oma moet dus wat meer inventief zijn.

Dit keer nog wel een aantal dingen-as-usual zoals bijvoorbeeld een zelfgemaakte slab, natuurlijk wat nieuwe kleertjes, dit keer écht jongensspul, een speeltje, een boek voor Lene. Maar daarnaast: het boek van haar; ik weet dat dochter dat geweldig leuk zal vinden, wij zijn beiden volgers van Mme.

Ook in die mand nog een paar andere zelfgemaakte zaken, die niets met een bevalling of een nieuw kind te maken hebben, maar gewoon leuk zijn en waarvan ik weet dat het zeer op prijs wordt gesteld.

Een mapje voor het opbergen van de haaknaalden, haken is een favoriete hobby, lees maar op haar blog, maar ook

Van Guus kreeg ik vorige week ook een naaldenboekje mee. Ik leg ze even naast elkaar.

Dat is toch heel grappig hè, hetzelfde randje en dezelfde kleur.