Weer even Joppe

Eindelijk weer eens een stand van zaken over de stoplap Joppe. Er was van alles wat mij van het werken daaraan afhield: een verbouwing, een grootschalige schilderklus, maar ook en dat was zeker de meest urgente reden: ik kon het niet meer zien.
Er was duidelijk ernstige behoefte aan een loeplamp en het kopen van zo'n ding kostte mij ook nog wel even wat tijd. Inmiddels is die er, wordt het weer herfstachtig en dus meer borduur-/handwerkweer én heb ik mij ten doel gesteld élke dag een stukje er aan te doen. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar een goed voornemen doet een hele hoop. Nu schiet opeens de vaart er weer in en ik zei het eerder: het is zo geweldig leuk werk...

Althans meestal, zien jullie dat gapende gat in de tweede rij: dat patroon heb ik inmiddels verschillende malen uitgehaald, teruggestoken, deels uitgehaald, toch weer overnieuw begonnen en tóch weer uitgehaald. Ik werd er zó nijdig om dat ik bijna Joppe had afgedankt.... Het wil maar niet lukken. Het is een geweldig lastig stukje én het patroon helpt ook helemaal niet mee. Streepjes alleen maar op een patroon, dat moet toch gemakkelijk zijn, maar bij dit blokje is dat allesbehalve het geval. 
Ik heb het even laten rusten en zin op een manier om dat anders aan te pakken, bijvoorbeeld door met kleurtjes het patroon na te tekenen en het zo wat overzichtelijker te doen zijn.
Het komt vast goed, ooit, een keer, maar nu ga ik nog even verder met de andere blokken. 

voortgang Joppe

Dat kan dan weer wel bij slecht weer én vakantie: een flink stuk opschieten met de stoplap van Joppe.


Ik heb het al eerder gezegd, het is zó lekker werken. Of eigenlijk: soms ook helemaal niet..... Sommige van die stoppen zijn zó verrekte lastig en lijken toch zó eenvoudig....., bijvoorbeeld de laatste stop op de eerste rij (helemaal rechts in beeld). Heel fijntjes en ik dacht dat is vast een gemakkelijke...... Maar daarin had ik mij stierlijk vergist. Ik heb het ding wel TIEN keer moeten uithalen..... 


De foto is niet helemaal scherp, maar ik verzeker jullie dat het een erg mooi blokje is geworden.

En toen die erop zat, ging het opeens hard. 
Het weer werkte enorm mee natuurlijk en ik had álle tijd.


Dat nog blanke stukje ertussen in wordt uiteraard ook nog ingevuld maar dat is er ook weer zo een waarover ik het eerder had. 
Voor die blokken MOET ik echt eerst die loupelamp aanschaffen. Dat moet toch werkelijk binnenkort een keer gaan lukken. 


Ben nog niet zo ver als Meta, maar toch, het schiet aardig op. Over alle andere projecten is natuurlijk voorlopig nog niets te melden. 
Hoe doen anderen dat met wel tien ijzers in het vuur die allemaal opschieten? 

de stand van zaken van Joppe

Bij Meta (klik) zag ik de stoplap van Joppe en meteen was ik verkocht. Het patroon besteld enige weken geleden, de lap klaargelegd, inmiddels het goede garen erbij gekocht, nadat ik door Meta daarmee al een eind op weg was geholpen, en dus een paar weken geleden aan de slag.
Het is heerlijk werk, inderdaad steek voor steek wordt het toch opeens wat.... Maar terwijl het mij zo eenvoudig werk leek, valt dat behoorlijk tegen. Het wordt gemaakt op linnen van 14 draden op 1 cm en dat zegt eigenlijk álles. 

Ik kan dat dus alleen maar goed doen overdag als ik heerlijk bij het (liefst zon-) licht ga zitten. 's Avonds lukt het niet, want een loupelamp is beslist nodig en die heb ik nou nog steeds niet aangeschaft. Het komt er maar niet van. Ik moet daar echt eens werk van gaan maken. 
Inmiddels zijn er vier blokken af. Dat heeft enig gemopper en uithalen gekost, wat met dit garen erg slecht gaat, maar ik merk dat het werken steeds beter gaat, steeds leuker wordt ook, ook door de wat leukere patroontjes die nu gaan komen.










Blok 3 ging drie keer zo snel als blok 2, en dat zie je er toch niet aan af. En bij blok 1 heb ik écht gedacht of ik dit nu écht wel leuk zou gaan vinden.
Maar inmiddels ben ik helemaal 'om'. Het is zó leuk om te doen!

toeval?

Afgelopen vrijdag was ik bij Guus, de vriendin die ik bijna 35 jaar geleden heb ontmoet toen ik mij destijds opgaf voor een kantkloscursus. Guus is een stuk ouder dan ik (ze is net 85 geworden) en ze was toen al een kei in dat klossen. Klossen doen wij beiden niet meer. Guus zou het ook niet meer kunnen zien. De liefde voor handwerken en ook vooral oud handwerk bindt ons nog altijd, naast een hoop andere dingen.

Maar Guus wordt oud en is aan het opruimen. Haar man is kortgeleden overleden en ook voor haar 'komt de tijd van doodgaan dichterbij', zoals zij dat zelf zo mooi zegt.

Bij mijn onaangekondigde bezoekje van afgelopen vrijdag verraste ze me door voor mij een aparte stapel spullen al te hebben klaargelegd: oude handwerkboeken; handwerk van haar moeder uit de tijd dat die op de lagere school zat (ca. 1895), handwerken van haarzelf (van haar lagere schooltijd) maar ook dingen die zij weer van vriendinnen van haar moeder had gekregen. Vriendinnen die niet getrouwd waren en ook geen dochters hadden om het spul aan door te geven.

Een van die zaken toon ik jullie nu alvast, op de rest kom ik later vast nog wel eens terug.

Was mijn laatste blogbericht gewijd aan het nieuwe stoplapproject 'Joppe', van Guus kreeg ik óók een stoplap!

Een uit 1890 (is haar verteld) van een vriendin van haar moeder.

  

Geniet ervan zei ze en geef hem ooit, als jouw dochters er niks in zien, door aan iemand die er geweldig blij van wordt.

En dat eerste ga ik voorlopig doen: ervan genieten.

een tweede nieuw project

Ik meldde het al eerder, mijn polsen staan niet toe dat ik mij langdurig richt op óf het een óf het ander. De afwisseling doet mij goed. Vandaar dat er niet alleen het breiwerk voor Bart is (het achterpand is af en de mouwen (ik brei ze altijd tegelijk) zijn een eind op streek), maar er ook zicht is op een kleine nieuwe quilt, waarover later meer, en een borduurtje (zoals ik dat noem) is in uitvoering. Naast alle handwerk is er uiteraard altijd nog een boek.

Maar het échte grote nieuwe project is toch de stoplap van Joppe. Ik las daarover bij haar (klik) en ik was verkocht. Ben altijd al wég van stoplappen maar heb nooit eerder daar een patroon van gezien of ook maar iemand over gehoord in die zin, dat zij daarmee bezig was. Door te bloggen gaat er een wereld voor je open. Het Museum De Bevelanden in Goes bleek het patroon nog steeds in haar winkelcollectie te hebben. En nu ligt alles klaar:

Het is nog niet zo eenvoudig hoor. Want hoe begin ik, met een knoop aan de draad? Of werk ik die later weg aan de achterkant door ze door de steekjes heen te slingeren? Hoe groot wordt de lap? Er worden drie verschillende afmetingen in de zeer summiere beschrijving gegeven, die van het origineel, een volgens de duitse beschijving en een andere volgens de engelse beschrijving en dat toch allemaal in centimeters....

Duidelijk is wel dat het nog een straffe klus zal worden en dat erg goed licht én een vergrootglas/-lamp absolute noodzaak zijn. De eerste steekjes zijn gezet; ik hou jullie op de hoogte. Misschien gaat Meta reageren....