een heuse productielijn

Het is met hobby's eigenlijk een beetje raar. Je moet oppassen dat die niet uit de hand loopt, je huis vol komt te staan met allerhande waar, die wel erg leuk is, maar ja.....
Daarom is weggeven of het gewoon gericht voor iemand maken, eigenlijk dé oplossing.
Dat geldt zeker ook voor mijn kartonnage-liefde. 
Ik vind het heerlijk om boekjes, dozen enz te maken, maar ook erg leuk om er iemand een plezier mee te doen.

Deze herfst heb ik heus 'voorraad' geproduceerd. 

Ik wilde een aantal mensen, hele en halve vriendinnen, verwennen met een boodschappenblokje. 
Het was heerlijk om zo veel leuke reacties te krijgen.

herfst

Herfst wordt het nu echt. Na een erg lange nazomer met heerlijk zachte temperaturen moeten we er nu toch aan geloven... het is echt herfst. Terwijl ik dit schrijf slaat de regen met erg dikke druppels tegen de ramen, waait het flink en is het grauw en grijs.
Allemaal ingrediënten voor een genoegelijke dag binnen. Dit zijn dagen om weer eens de winterhobby op te pakken: mijn dozen en boekjes.

Een van mijn vriendinnen is, doordat zij mij bezig zag, ook aan het quilten geslagen. Op les gegaan, een sampler gemaakt en nu aan de eerste echte quiltsteekjes begonnen. Maar quilten kan een mens werkelijk niet zonder een doos...... :-)
Een mooie quilt maken en dan het garen, de naalden, schaartje, speldenkussen, vingerhoed in een plastic tasje naast je te hebben liggen...... dat kán toch werkelijk niet! :-)

Ik heb dus een doos gemaakt. Ik vind dat zó geweldig leuk om te doen en nog veel leuker is het om gericht een doel te hebben en om hem dan weg te geven.
Wel is het zo dat ik dat alleen doe voor mensen waarvan ik weet dat ze het werk dat er aan zit waarderen, het niet zo maar als een doosje zien... daarvoor kost het maken van zo iets toch echt te veel tijd.

En in die doos: een (uiteraard ook zelfgemaakt) speldenkussen én een houten spoel, uit de inboedel van een oude handwerkvriendin, opgewonden met rijggaren. 

Klaar om weg te geven ! 

kleine zus

Eerder toonde ik op dit blog mijn eerste zelfgemaakte doos. De nieuwe hobby, ik had er al een paar, maar vooruit, dit is ook zó leuk. Inmiddels zijn er al verschillende dozen gemaakt en weggegeven bijvoorbeeld een knopendoos voor onze jongste dochter.









Favoriet cadeautje is ook het boodschappenblokje, waarvan ook al heel veel versies zijn gemaakt en uitgedeeld.

En nu kon ik de verleiding niet weerstaan om van die eerste doos een wat kleinere versie te maken. Een die dus wat gemakkelijker met een quilt- of borduurwerkje is mee te nemen. 

In een andere papiersoort en met een ander lint, maar wél in dezelfde kleur.

Speldenkussentje erbij, er lag nog wel ergens een schaartje...

En zo staan ze dan samen in de kast, als ze niet in gebruik zijn. Mooi toch? 

gek op dozen !

Wat treft ons allemaal een geweldige nazomer…… Van binnen hobbymatig bezig zijn komt nog niet veel terecht. Buiten is het nog zó heerlijk.

Maar een van die binnendingen die ik het komende najaar ga doen is bezig zijn met karton, of liever gezegd grijsbord. Van dat spul worden dozen, mappen, omslagboekjes enz enz gemaakt.

Ik ben stapelgek van dozen, mapjes en dergelijke.

Mijn man en ook mijn zwager, zijn dat ook. Zij hebben ooit in een grijs verleden samen ‘voor de lol’ de beroepsopleiding voor boekbinder gedaan. Een opleiding die voor een deel ook ingaat op kartonnage en alles wat daarmee samenhangt. Zij kunnen dus al prachtige dozen maken en doen dat ook nog regelmatig.

Maar om dat nu van je man te leren, dát komt er dus niet van.

En daarom hebben we in Ierland (!) een workshop gedaan, die meer dan geweldig was. Gezellig, veel ruimte ook om te wandelen en heel veel mooie dingen gemaakt. Een paar dozen laat ik jullie zien.

Het kleine doosje was het startstuk; daarna de pennenbak met bijbehorend omslagboek (niet op de foto); de drievaksdoos was het pronkstuk van mijn werkweek en het notitieblokje een afsluitend werkje.

Kortom: weer een hobby erbij… En daar komt meteen ook het probleem: waar haal ik toch de tijd vandaan?