maandag 23 februari 2015

Muts !

Ik ben een echte theeleut, ik drink graag en veel thee. Van koffie ben ik ook niet wars, 's morgens twee en 's avonds thee, maar daarvoor en daarna worden er hier erg veel potten thee gezet én leeggedronken. 
Geen smaakjesthee, geen zakjes thee, geen thee die per kopje wordt gemaakt, maar gewoon écht goede thee. 
Groene theesoorten zijn ook niet aan mij besteed, ik drink graag zwarte thee.

En dan dus in een pot gezet. 
Het warm houden van die pot kan op verschillende manieren: in een dubbelwandige theepot, in een pot met een (ik noem het maar) jasje zonder mouwen, er staat hier nog een klein exemplaar van mijn moeder, zie de foto; op een theelichtje of met een theemuts.

En drie keer raden wat mijn idee is......tuurlijk die theemuts!
Zo gezellig, knus én duurzaam natuurlijk! En ook dat is voor mij echt wel een punt.
Al die theelichtjes die een mens er anders doorheen jaagt....

Maar een theemuts kopen is echt geen doen, nérgens een leuke, of, als ik er al een vind, dan is hij of te groot, of te klein, of veel te duur. 


Ik heb er dus maar weer eens even een zelf gemaakt. Erg leuk om te doen en natuurlijk helemaal naar eigen inzicht en op maat gemaakt.

Wat ben jij toch een échte 'muts' riep mijn man toen hij het ding zag.......

Nou ja !!!!

vrijdag 13 februari 2015

lezen en schrijven

Lene gaat sinds begin van dit jaar naar de basisschool, ik meldde dat eerder. Ze heeft er enorm naar toe geleefd......

"Ik word bijna vier en dan mag ik naar de echte school, Kasper niet, die is nog klein, en dan leer ik lezen en schrijven...... Maar ik kan eigenlijk al schrijven hoor.....". 

Ze was er zeer mee bezig. Boekjes, schriftjes, pennen en potloden ..... het is allemaal zeer aan haar besteed.

Na die eerste schooldag, waarvan ze dodelijk vermoeid thuis kwam, uiteraard, vroeg ik haar hoe het geweest was.
"Heel leuk hoor, maar ik kan nóg niet lezen en schrijven....
Ik heb geknipt en geplakt en we mochten ook verven, maar niet lezen en schrijven." 

Het is me wat! 

"Maar ik kan toch al schrijven hoor Oma, kijk maar: ik kan al mijn  naam, die van Elin en van Kasper."


zaterdag 7 februari 2015

af en toe iets nieuws proberen

Soms kom je op het internet zulke mooie dingen tegen dat je zin krijgt dat ook eens te doen. 
Hexagonquilten was een van die dingen. Mijn vriendin en ik gingen dat ook eens proberen.

De techniek is vrij eenvoudig: je omwikkelt een zeskantig vierkanten kartonnetje met een lapje stof en zet dat vast, vervolgens maak je al die vierkantjes aan elkaar en zo ontstaat er een soort van quilt. Zitten ze aan elkaar dan kunnen de kartonnetjes er weer uit en wordt de lap geapliceerd op een ondergrond, die vervolgens nog een laagje fiberfill krijgt en een onderlap.


Ik maakte twee placemats, voor het eten van de lunch of een kopje soep zeer geschikt. Wat groter dan een reguliere placemat, ik heb graag wat ruimte om me heen (:-)) en tegengesteld van kleur. De een met rode tussenstukjes, de andere met blauwe. De een met rode bies, de ander met een blauwe.

Mooi vind ik ze! Maar ook ben ik erg blij dat het spul af is. Eens maar NOOIT weer, echt gedoe.

zondag 1 februari 2015

radiostilte

Het was druk het afgelopen jaar, heel erg druk. Dat zorgde voor mijn afwezigheid op dit blog. Maar ook het bloggen zelf..... tsja.... ik weet niet. Het valt me zwaar om wéér een bericht te plaatsen dat eigenlijk niet veel om het lijf heeft, dat eigenlijk niets meer voorstelt dan het presenteren van kleinkinderen of door mij gefröbelde zaken....
Wil ik dat soort zaken nu werkelijk met iedereen delen ?

Veel volgers had ik niet, weinig mensen heb ik dus teleurgesteld door niet te verschijnen.
Toch dringt de 'harde kern' soms aan...... waar ben je, waar blijf je.....?
Zet het nu even op 'het net'.

Daarom dus ben ik er weer, maar wel ....... af en toe !!




Met die kleinkinderen gaat het fantastisch. Lene is sinds begin van dit jaar naar de basisschool (de letters s moeten met veel geslis worden uitgesproken :-)).
Kasper vond dat écht niet leuk ! Maar gelukkig ging begin van dit jaar zijn kleine zusje Elin (al weer een flink half jaar) met hem mee naar de crèche en kon hij als 'stoere broer'  voor haar zorgen.
Ook Bart kan volgende week de stoere bink uithangen op de crèche want dan gaat ook zijn zusje Bibi (nu 4 maanden) met hem mee.

Dus om de radiostilte op gepaste wijze weer te doorbreken: foto's van het stel.








dinsdag 30 september 2014

en wéér een kleindochter erbij





Inmiddels is Bibianne Diane Marjorieke geboren, dochter van onze jongste dochter Lenneke. Ruim zeven pond, een paar dagen later dan gepland, héél veel haartjes en een poppetje van een baby. Of zou je dat als Oma niet meer zo helder zien? 
Zij hadden al Bart en nu is daar de koningswens ook vervuld, een zoon én een dochter!

Wat voor Elin gold geldt ook voor Bibi, wát een wonder is dit toch. Een heel nieuw leven.
We zijn inmiddels gezegend met VIJF kleinkinderen en wat een leukerds !


dinsdag 8 juli 2014

Daar is ze dan: Elin Jacoba Machteld

Eindelijk, daar is ze dan. Na twee dagen méér dan 40 weken was ze er dan toch opeens.

Op 2 juli is geboren ELIN JACOBA MACHTELD, 's morgens om 11.30 uur, gewoon lekker thuis, 3560 gram en een bos donkere haartjes. 
Wat een wonder is de geboorte van zo'n klein mensje.

We zijn er allemaal zielsgelukkig mee!

Deze foto is vanochtend genomen. Het wurm is nog geen week oud maar kijk nou toch eens wat ze wijs uit haar oogjes kijkt..... Of zie ik dat alleen maar door die roze wolk die nog om ons heen hangt? 

dinsdag 1 juli 2014

jurken zónder knoopjes

Voor Lene zou ik zomerjurkjes maken. Aangezien deze dame een uitgesproken mening heeft over wat ze wél en niet aan wil, was er vooraf overleg.
Met Lene natuurlijk: vind je de stof mooi, maar ook met haar moeder: welk model doen we ?

Die beide zaken besproken én door Lene goedgekeurd en dus kon ik aan de slag. Heerlijk om te doen, het is allemaal nog zo lekker klein van maat (104 !) en het resultaat wordt schattig.









Het blauwe jurkje maakte ik van de stof van een bloes van haar tante, niet echt goed te zien op de foto, een broderie van witte bloemetjes op blauw.



De stippeltjesjurk was helemaal goed, maar dan de volgende. Mooi hoor, maar ik wil géén knopen en dus doe ik hem NIET aan.
Marjolein merkte nog fijntjes op dat zij 'dat toch had gezegd...'.
  
Maar de jurk had ook geen knoopjes, althans niet aan de hals, ook daar was gezorgd voor elastiek. Hij kon zó over het hoofd aan. Wie bedenkt nu toch dat die beeldige knoopjes op het manchet, écht ook knoopjes waren en dus....

Ik heb ze er van af gehaald, de mouwen laten bloezen en dus alleen voorzien van een minuscuul zoompje.
Zó veel beter vond Lene.

Dat wordt nog wat met die dame! Ppppffff.....