zó heerlijk

Veel te lang weggeweest van dit blog, niet dat ik niets te melden had, maar meer dat ik de naam van dit blog echt eer aan doe. Véél te druk. En bovendien hadden we natuurlijk die eindeloos lange en heerlijke zomer.
Maar het herfstweer breekt aan, de dagen worden beduidend korter en de wintervoorraad is langzaamaan weer op orde. Ik kan daar toch niet elk jaar weer over berichten? 
Het blog bleef stil dus.

Toch even wat de voorraad betreft: er zijn 20 potten bramen/blauwebessen/aardbeienjam gemaakt; 12 potten reine claude jam, 8 potten zoetzuur (dat moeten er nog veel meer worden) en pruimenjam met calvados. Allemaal, ik zeg het maar eerlijk, maar bedoel het niet verwaand, ZALIG !
De bramen plukte ik met mijn zus langs de oevers van de Waal. In jaren hebben we niet zulke grote en vooral ook zoete bramen kunnen plukken. Daar gaan we volgend jaar ook weer erg goed op letten. 

Bij het huisje aan zee bevindt zich in het dorp ook een geweldig mooie theetuin met bijbehorend theehuis waar Toos de heerlijkste taarten en ander gebak maakt. Bij haar proefden we een pruimentaartje, zo goddelijk en zo eenvoudig te maken dat ik het graag met jullie deel. Zij deed dat ook met mij enthousiast. Sommige mensen kunnen zo moeilijk doen over 'recepten' maar zij zeker niet.
Het meest handig is kleine taartjes te maken, gelijk een stuk of vier. Kleine cakes, waarvan je er één meteen op eet en de andere in de diepvries mikt voor later, voor opeens bezoek of zo. Gewoon een cakerecept gebruiken dat je lekker vindt. Ik nam 125 roomboter, 125 basterdsuiker, 125 bloem en twee eieren en raspte wat citroenschil, maar elke andere variant is ook goed.

Dan de pruimen: nu zijn ze er nog. Kocht van de week een paar kilo bij de grootgrutter hier voor echt geen geld. Het lekkerste vind ik de reine victorias, gewoon makkelijke tantes die hun pit los hebben zitten. Een beetje overrijp is heerlijk natuurlijk. 
De pit er uit, overlangs doorsnijden en met de bolle kant in een ovenschaal leggen, die een klein  kwastje boter heeft gekregen opdat de vruchten niet vast gaan zitten. 

Donkerbruine basterdsuiker erover heen strooien en dan een uur in de oven op 120 graden. Klaar! Meteen een paar porties maken is natuurlijk een beregoed idee. Het kan erg gemakkelijk worden ingevroren.
En dan samenvoegen: prik wat gaatjes in de cakes, schenk daar lepel voor lepel wat pruimensap over en laat even intrekken. Vervolgens de pruimen, liefst nog halfwarm dat is helemaal zalig, erover heen drapperen, snijden en smullen maar.
En dat ziet er dan zó uit.

en intussen...

Wordt er ook nog gewerkt aan wat ik altijd noem 'de wintervoorraad'. Ik toonde jullie eerder al de eerste lading zoetzuur en inmiddels is daar een nieuwe lading aan toegevoegd (tien potten).

Ook de piccallilly is gemaakt (ook daarvan tien potten). Wij vinden het heerlijk dat te eten bij wintergroenten als gestampte groene kool, maar is ook bij bloemkool o.i.d. niet te versmaden.

Op de lijst om nog te maken staat ook nog pruimenjam (met dadels en walnoten) en nóg wel een soort jam; weet nog even niet welke. Ik ben een beetje laat voor frambozen (vond ik veel te lang en nog steeds veel te duur...) en de bramenstruik die mij voorzag van fruit, is inmiddels omgehakt....

zoetzuur

Erg leuk vind ik dat: inmaken, piccallilly, chutneys en jam maken, kortom van alles in glas zetten en zo de kelder vullen.  En erg lekker bovendien. Het gebeurt niet vaak dat ik zoetzuur koop, mijn eigen zoetzuur is gewoon veel lekkerder. We eten het erg graag bij van alles en nog wat. Een eenvoudige bloemkool wordt echt veel lekkerder met een klein schepje (verdunde) piccallilly erbij bijvoorbeeld. 
Nu is de tijd om in te maken natuurlijk en ook blijkt de voorraad flink op te raken. 
Dit is een eerste begin, nog niet echt veel, maar meer tijd was er dit weekend niet. Volgende week weer nieuwe kansen. 
Mocht er iemand dit recept willen, laat het mij weten.

appelboom

Fruitbomen in de tuin vinden wij geweldig, alhoewel mijn wederhelft altijd weer zorgelijk wordt, als hij ziet dat van ál die bloemetjes er toch ook zo heel veel niet aan de boom blijven zitten. Inmiddels heeft de tuin van het huisje bij de zee vijf fruitbomen: een peer, doyenne de comice (waarvan wij denken dat hij de winter niet echt goed is doorgekomen, hij gaat opeens raar doen); een stoofappel, een échte ouderwetse soort; een pruim, reine victoria. Volgens mij de enige echt lekkere pruimen want de pit zit los. Pruimen waarvan de pit vast zit, vind ik onuitstaanbaar. Een stoofpeer, gieser wildeman natuurlijk en een kers, die dit jaar geplant is.


Dit jaar heeft én de pruim én de stoofpeer geen enkel bloemetje. Hoe dat nou toch kan? We verzorgen ze met zóveel liefde. We geven ze zelfs paardenmest! De bomen zien er prachtig uit, dus hopen we op volgend jaar. Het blijft de natuur hè, soms gaan die dingen zo.

Maar de appelboom:


Vól met bloemetjes. We hopen op een rijke oogst. De man is in staat met een kwastje plaksel de bloemetjes aan de tak te smeren opdat ze écht goed blijven zitten. :) 

nóg meer wintervoorraad

Van Antoinette, die een huis bezit in Frankrijk met in de tuin verschillende grote walnootbomen, kreeg ik ruim 1,5 kilo noten mee. Je kunt je hele kennissenkring voorzien van noten met zoveel grote bomen, sterker nog, je zult wel móeten...., want wat moet een mens met emmers vol met noten? De grote kelder van haar huis in Nederland had een flinke voorraad, naast de voorraad appels, peren en andere zaken. Bepakt vervolgden wij onze weg.

Mijn nootvoorraad was al een beetje op weg geholpen door Irene die één boom heeft, maar ook die begint vruchten af te werpen, letterlijk en figuurlijk.

Toen ik vorige week 'niet helemaal fit' was (om het maar zacht uit te drukken), was noten kraken een welkome afwisseling.

Dit was het resultaat van een dik half uur kraken. Ik denk dat in de mand wegwerken nog wel 1,5 uur werk zit. Maar lekker dat ze zijn....

'nootjes' voor de winter

Als de dagen korter worden en ook weer een stuk kouder, krijg ik het échte wintergevoel en zorg ik graag voor 'nootjes', ofwel een wintervoorraad. Want spruitjes, rode kool, groenekoolstamp enz. moet toch écht gegeten worden met eigengemaakte chutney. En laat dat nou ook net mijn hobby zijn, inmaken e.d. Chutney kan gemaakt worden in allerlei varianten. Ik ben dit jaar al weer te laat voor pruimenchutney, want de daarvoor benodigde pruimen zijn niet meer verkrijgbaar. Volgend jaar, dán heb ik veel meer tijd, dán gaat dat zeker lukken.
Dit keer chutney gemaakt met cranberries en een appel/rozijnenvariant.
De voorraad is nog niet op orde, maar een begin is weer gemaakt.

Veel bramen..... en dan ?

Een overvloed aan bramen en al meer dan genoeg bramenjam. De diepvries kan niet maanden gevuld blijven met een paar zakken bramen. Al eerder heb ik van een portie siroop gemaakt, het recept komt van Teunie, door mij met regelmaat gevolgd. Ook nu de pan gevuld met bramenmoes/sap (door een grote roerzeef) en daaraan een hoeveelheid aardbeien toegevoegd. Alleen bramen in de siroop is tóch minder lekker.